Het onderzoek hoeft de bank niet Italië Voetbalshirts kopen te breken. Koop tegenwoordig een hockeykleding kind verscheidenheid aan goedkope trainingskleding Basketbal kleding voor mannen online. Vind je ergens anders goedkope Italië voetbalshirts een betere prijs? We zullen het aanpassen aan onze beste prijsgarantie nfl kleding. Trainingskleding voor heren ontworpen voor de Baseball kleding beste prestaties tijdens de training. Voltooi je harde werk en toewijding aan het trainen met je trainingskleding.
Rolex surprise in Basel on 2017 may, who did not think Rolex will launch a rolex replica watch new moon phase watch, Cellini phase type (Cellini Moonphase) watch the breitling replica moon disc exposed to display the change genuine rolex on the dial, the moon waxes and wanes.
پايگاه اینترنتی استاد محمد علی صالح غفاري (ره) - آیا برای ارسال پیام و یا کلام وبیان بین خدا و بندگان خدا واسطه لازم است ؟

می دانیم که خداوند متعال با هر شئ و هر شخصی، معیت وجودی دارد و بین خدا و غیرخدا امکان وجود فاصله ای نیست زیرا اگر ما بگوئیم که بین خدا و شئ دیگر به میزان یک واحد از میلیاردیم میلیمتر فاصله باشد، در همان فاصله لازم است تا از وجود خداوند متعال خلائی حاصل شود و تصور وجود خلأ بر محدودیت وجود خدا دلالت می کند که این محدودیت برخلاف نامتناهی بودن وجود خداوند است. خدا در قرآن از احاطه وجود خود خبر می دهد و می فرماید: انه یحول بین المرء و قلبه. یعنی خداوند بین انسان و اراده انسان حائل می شود. قلب انسان همان اراده انسان است. آیا بین نفس انسان و اراده که قلب انسان است، فاصله ای هست تا خداوند در آن فاصله حائل گردد و اراده انسان را از او جدا کند؟ اگر فضای خطی یک میلیمتر را به میلیاردها تقسیم کنیم، امکان وجود فاصله یک واحد از آن قسمت ها بین نفس انسان و اراده انسان نیست. با همه این ها خداوند بین انسان و قلب او حائل می شود. بنابراین تصور وجود فاصله بین خدا و غیرخدا محال است. با این معیت وجودی که خدا با هر شیئ و هر شخصی دارد چطور بین خود و غیر خود حجابی به وجود می آورد و از ماوراء حجاب با بنده خود سخن می گوید؟ و یا چطور ممکن است که پیام و کلام خود را همراه واسطه ای به قلب انسان القاء کند و یا به گوش انسان برساند؟ وجود حجاب بین خدا و انسان، خودیت انسانها و علم و شعور انسانها است. واسطه ای که کلام خداوند متعال را به گوش بندگانش می رساند و یا به قلب آنها القاء می کند، کلام و پیام، از نوع عرض است. کلام عبارت است از موجی که در هوا ایجاد می شود تا گوش شنونده آن را بگیرد و یا نوسانی است که در نور و نیرو ایجاد می شود و گیرنده ها آن را ثبت می کنند. پس کلام یک عرض است که در شیئ پیدا می شود. کلام و پیام، خواه از خدا و یا خلق خدا از نوع اعراض است یعنی موج و نوسانی است که با زبان انسان یا به اراده خداوند متعال پیدا می شود و به گوش شوندگان و یا به قلب آنها می رسد و ثبت می گردد. برای ظهور کلام و پیام، چند چیز ضرورت دارد. اول متکلم، دوم مخاطب، سوم ظهور کلام و سخن و چهارم آن حقیقتی که کلام و پیام بر آن سوار می شود و از گوینده به شنونده می رسد. یعنی معروض کلام خدا یا خلق خدا. وقتی ما انسانها با یکدیگر سخن می گوییم، بین گوینده و شنونده این چهار اصل موجود است. گوینده و شنونده و کلام و همچنین معروض کلام مانند هوا یا آب یا اجسام دیگر و یا نور و نیرو که پیام را به شنونده می رساند. در این جا که خداوند متعال سخن می گوید و بنده او پیغمبر، سخن خدا را می شنود همین چهار چیز لازم است. گوینده و شنونده و کلام خدا و آن مرکبی که در آن موج سخن ایجاد می شود و پیغمبر آن را می گیرد، ممکن است بگویید خداوند با آن شدت قربی که به بندگان خود دارد، بین او و پیغمبر فاصله ای قابل تصور نیست تا در آن فاصله کلام خود را بر مرکبی سوار کند و به مخاطب خود القاء نماید. آن تکان و موجی که تبدیل به کلام می شود، ممکن است به اراده خدا در قلب پیغمبر، بدون واسطه ایجاد گردد؛ مثل این که ما با فشار دست خود بر تن شنونده، در او آگاهی به وجود بیاوریم. خداوند متعال هم چنین فشاری در قلب پیغمبر ایجاد می کند و پیغمبر آن فشار را به صورت کلام احساس می کند. این سؤال خیلی متین و مکین است زیرا با آن قرب واقعی و حقیقی که بین خدا و بندگان است، به کیفیتی که می گوید بین انسان و قلب او حائل می شوم فاصله ای قابل تصور نیست که واسطه لازم باشد، لیکن خواه ناخواه موج و نوسانی که در واقع عرض است، باید بین خداوند متعال و قلب پیغمبر ایجاد شود که از آن به کلام تعبیر می کنند زیرا علم پیغمبران و ائمه ذاتی نیست لکن علم خدا ذاتی خداوند است. اگر بندگان خواسته باشند با خدای خود سخن بگویند، پیش از سخن گفتن و پیش از نیت به سخن گفتن، خداوند سخن آنها را می داند اگر چه انسان خدا را طرف خطاب قرار می دهد و با او سخن می گوید لیکن با سخنان خود مطلب تازه بی سابقه ای به خداوند متعال القاء نمی کند. آن چه انسان می خواهد بگوید خدا از ازل می داند لیکن انسان چاره ای ندارد جز این که بر طبق عادت و حالی که دارد نیت خود را و معانی قلب خود را با خطابه و کلام اظهار کند، هر چند طرف خطاب خداوند متعال باشد. که از سرّ او آگاهی دارد، پس زمانی که انسان حوائج خود را با زبان اظهار می دارد، نمی خواهد خدا را به چیزی آگاه کند که نمی داند بلکه عادت دارد و یا مجبور است وضعیت خود را اظهار کند. القاء کلام و پیام از سوی خداوندمتعال به طرف انسان، از نوع القاء کلام از انسان به سوی خدا نیست زیرا انسان از علم خدا و ذات خدا بی خبر است. حضرت عیسی (ع) به خدا می گوید: تعلم ما نفسی و لااعلم ما فی نفسک. تو از سرّ من خبر داری و من از سرّ تو بی خبرم. پس برای القای معانی، از خدا به انسان چاره ای به جز کلام و سخن نیست و این کلام و سخن همان طور که از انسان، عرضی است که بر جوهر وارد می شود کلام خدا هم خواه جلی باشد و یا خفی و یا اخفی عرضی است که باید بر جوهر وارد شود. یعنی خداوند باید به اراده خود، موجی در هوا و یا نوسانی در نور و نیرو ایجاد کند و قلب پیغمبر و یا گوش او، آن موج و نوسان را بگیرد تا کلام خدا را بشنود و چون موج و نوسان عرض است عرض بر عدم پیاده نمی شود، یعنی نمی توانید در خلأ و عدم مطلق موج و نوسان ایجاد کنید و کلام خود را به شنوندگان برسانید. خداوند متعال هم همین طور. اگر بین خدا و انسان، واسطه ای نباشد کلام خدا به گوش انسان نمی رسد و آن واسطه نمی شود ذات خدا باشد زیرا در این جا سه چیز لازم است تا سخن به وجود آید: گوینده، شنونده، کلام. هر کدام از این سه موجودی مستقل هستند و قابل تبدیل به یکدیگر نیستند. خدا گوینده است پس ممکن نیست خدا موج سخن و یا جوهر موج سخن باشد. او کلام را ایجاد می کند نه این که خود او کلام باشد یا مانند هوا و نیرو و مرکب کلام و پیام واقع گردد. پیغمبر هم شنونده کلام است. بعد واسطه ای که موج کلام برآن وارد شود و به قلب پیغمبر اکرم (ص) و یا شنونده دیگر برسد آن واسطه نیروی مرموزی به نام نور و یا نیرو و یا روح است که گاهی از آن به ملک تعبیر می شود. به این ترتیب کلام خدا از خلأ مطلق قابل عبور نیست. کلام انسان نیز همچنین. (تنزیل الکتاب) دانلود

نوشتن نظر


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Copyright © 1397 پايگاه اینترنتی استاد محمد علی صالح غفاري (ره). کلیه حقوق وب سایت محفوظ می باشد.
استفاده از مطالب با ذكر عنوان بلامانع است
Go to top